Zapraszamy do zapoznania się z twórczością Edyty Adamarek, laureatki konkursu "Wiersze z Szuflady"

Edyta Adamarek to zdobywczyni drugiego miejsca w konkursie "Wiersze z Szuflady". Poezja jest jej pasją, daje jej odczuć wszystkie emocje niezbędne do smakowania codziennego życia. Interesuje się również literaturą i kulturą Europy Wschodniej. Marzy o podróży na Krym. Ach, a przy okazji studiuje kierunek pod wdzięczną nazwą środkowoeuropejskie studia filologiczno-historyczne na UAM.

Poniżej prezentujemy trzy wiersze, które zostały docenione przez jury konkursu.

E. TD.

bycie trochę cygańskim, uciekaj jeszcze raz, dzieckiem

szatana z pulsującą skronią, uciekaj tam,

o dobry niedobry losie

coś

trzeba im powiedzieć w tym wywiadzie.

czego oni oczekują, gdy ja się tu krzywię i pochylam w kapturze

nad kubkiem octu,

by zwilżyć wargi i polizać ich palce, którymi

moje życie opiszą bądź je wykreślą

lub nie.

zrobią to zdjęcie, wyjdę pięknie jak przypadek

zarządzi. może.

światło oślepi tylko jedno oko. może.

drugie całkiem zdrowe choć na pół

spojrzy ośmielone w stronę

tłumu

skandującego nagroda nike. a ja w panice

powiem.

matka umiera w sąsiednim pokoju.

post scriptum do

nie potrafię cię kochać, kiedy tu jesteś, kiedy machasz rzęsami, rozkurczasz palce, stojąc na warcie

własnych niedoskonałości

za których wstydu ci nie brak,

przez co zapinasz koszulę na ostatni haczyk. haczyk, na którym zawiśnie moje czoło,

gdy zapragnę się do ciebie przytulić, choć to będzie

mnie

bolało.

ale już w pokoju obok

potrafię cię

pokochać, kiedy cię tam nie ma.

wreszcie smakuję twoje słowa i litanie.

jakie cuda tworzy wyobraźnia, że tak cię widzę tu dokładnie w antyramie moich wspomnień.

teraz

cię nie puszczę. zacisnę swą pięść na twojej krtani i

wyjmę ci ją podbrzuszem,

abyś był na nowo narodzony i  stworzony według mego

uznania.

słowo kocham dla innego człowieka,

a dla nas to próżnia.

t e n

ten obraz

o wielu wyrazach i odcieniach, co pokazał ci drogę do marzenia, zachłysnął się całą paletą barw, ze aż strach  patrzeć na niego. zidentyfikowano obrzydzenie.

ten samolot

co się opóźnił, a miał być planowo, to nie przypadek, to życie jak w grze liczbowej wybrane jest losowo, więc z zachłanności ociera się o śmierć.

to lustro

w którym odbija się twa twarz, to świat patrzy się na ciebie z ram, a ty chcesz być tylko sam, więc bawisz się w chowanego.

ta nietrzeźwość umysłu i spóźniony refleks

to zbudzenie indywidualności i wolności w świecie, gdzie marazm zaginął, a człowiek się zaprzedał.

te kostiumy i nienaturalnie duże rozmiary

zepchnęły w otchłań świat słowiański, więc ziemia się ześwintuszyła, a lud na nowo powstał  pogański.

………………………………

kto jest bez winy niech pierwszy rzuci kamieniem

bądź kupi wodę brzozową.