Radosław Jaworowicz - I miejsce w konkursie "Wiersze z Szuflady".

22 - letni więzień historii na UMK w Toruniu, wyznawca twórczości Kieślowskiego i Becketta. Jego aktywność poetycka musi być opatrzona przymiotnikiem "komiksowa", gdyż każdy wers postrzega jako okazję do posługiwania się wyraźnymi konturami i kolorami, choć powoli dojrzewa w nim skłonność narratorska. O wiele swobodniej czuje się w roli biednego studenta niż literata.

Antyciąża

językami ludzi i aniołów otwieram
drzwi twojej płci - jednak pamiętaj -
prędzej kir niż obrączka

nawet odkurzam wcześniej wstaję
aby zbliżyć twoją podłogę i mój sen
do pierwszej osoby liczby mnogiej

żegnamy się na końcu kołdry
i dopiero wtedy myjemy ręce
po trudach budowania monogamii

ginekologicznymi koniecznościami
podsycasz mój śmiertelny strach
plujący wódką i modlitwą

przegryzam nienarodzoną gwiazdę
a ona krwawi wprost
na twoją skórę

wszystko czym chcę
abyśmy zawsze byli
to ta zakrzepnięta kropla


Jesteś tylko kobietą


zanim mężczyzna wróci z pracy
kobieta prewencyjnie chowa się
między talerze

czeka stół nakrywany
w południe obrusem
wieczorem bielizną

pół wypłaty poszło
na ten mebel do zaspokajania
otchłani jego żołądka i krocza

niekiedy przez ściany i drzwi
ucieka
tłumione słowo sprzeciwu

jestem prawdziwym facetem
dlatego muszę kochać cię
ciężką ręką

te powroty były wyrokiem
dla obu stron które zgodnie przystały
na sakrament wspólnego dożywocia


Wypożyczalnia


to był jeden z tych romansów o których sąsiedzi
dowiadują się o trzeciej nad ranem

ona gardziła idealnymi wymiarami bioder talii i piersi
dwie najniepotrzebniejsze rzeczy na świecie
to projektanci mody i słowo gdyby - mawiała
wiedziała że czasem trzeba bić tak mocno żeby sumienie puchło

docierając do niej na przymorze przeskakiwał przez płot
ale nie obalił żadnego ustroju oprócz kilku kwiatów
nie należał też do starego zakonu mistrzów dysleksji
jednak nasyłałby kumpli na znaczenia których nie rozumie

od marca pomieszkiwali całkiem wspólnie i tamto życie
było dla nich lżejsze jedynie o kilka złotych. rytualnie
w czwartki chodziła dla otuchy do komunii po enzymy zbawienne
a on śmiał się że jeżeli zmartwychwstawać to tylko w prime timie

później doszło do styczności z wypożyczalnią strzykawek i ecstasy
choć robili i inne jaruzelstwa wobec dobrego wychowania i wierności
po kilku dewastacjach każde na własną rękę odkryło pewien sekret
anatomiczny jakoby wielkie słowo miłość nie kryło się tylko między udami

kiedy bywało mniej próżnie ich nagie pojedynczości szeptały sobie inną tajemnicę
do Boga nie wypada mówić tato