Michael Palmer, współczesny pisarz amerykański, z zawodu internista, praktykował w szpitalach w Bostonie i Massachusetts, zajmował się także leczeniem uzależnień. Obecnie pełni funkcję wicedyrektora Massachusetts Medical Society. Od kilkunastu lat pisuje thrillery medyczne, tłumaczone na 35 języków. Jego pierwszą powieścią była „Recepta Coreya”, ale faktycznie opublikowanym debiutem są właśnie „Siostrzyczki” (1982). Jedna z jego książek pt. "Krytyczna terapia" została sfilmowana, a w role główne wcielili się Hugh Grant i Gene Hackman.

Słowo „szpital” zazwyczaj kojarzy się z miejscem niezbyt lubianym. Wywołuje wręcz niechęć i fale nieprzyjemnych skojarzeń - choroby, ból, operacje, cierpienie, smutek, rozpacz, śmierć. Ale szpital to przecież też miejsce, gdzie mają nam pomóc. Powinno kojarzyć się z bezpieczeństwem, ludźmi wykształconymi i odpowiedzialnymi - lekarzami i pielęgniarkami. Jednak co się stanie, gdy Ci ludzie zaczną bawić się w Boga i decydować o życiu i śmierci pacjentów? Decydować komu skrócić męczarnie, a czyj beznadziejny przypadek leczyć dalej mimo marnych szans na powrót do zdrowia. W szpitalu Boston Doctors nikt nie może czuć się bezpiecznie.

Christine Beall jest młodą pielęgniarką i dopiero zaczęła swoją pracę, którą wykonuje rzetelnie oraz wkłada w nią całe serce. Kocha swoich pacjentów i zrobiłaby dla nich wszystko. Koleżanka po fachu proponuje jej przenieść tę miłość na inny wymiar. Na terenie całych Stanów Zjednoczonych działa Stowarzyszenie Sióstr Życia. Tajna organizacja, która służy pomocą tym, których cierpienie jest sztucznie przedłużane. Christine przystępuje do owej organizacji. Według niej eutanazja to przede wszystkim litość. Wierzy, że to co robi jest dobre i pewnego dnia świat to doceni. Jednak tak naprawdę nie zna prawdziwych realiów funkcjonowania stowarzyszenia. Równocześnie działa jeszcze jedna, niewielka grupka pielęgniarek określająca się mianem Ogrodu. Organizacja ta świadczy podobne usługi jak Stowarzyszenie Sióstr Życia, ale za zmową z bliskimi pacjenta oraz za pobraniem opłaty. Wszystko układa się tak jak powinno aż do dnia, w którym po sekcji zwłok pacjentki Charlotte Thomas wychodzi na jaw, że nie była to naturalna śmierć. Podejrzanym o zabójstwo zostaje młody chirurg David Shelton, który rozpoczyna własne śledztwo. Próbują mu pomóc - jego adwokat oraz przyjaciel Joey. Również Christine próbuje oczyścić z zarzutów Davida. Jak potoczą się losy śledztwa, Stowarzyszenia Sióstr Życia i Ogrodu, a także oskarżonego o zabójstwo, Christine?

Bardzo ciekawą postacią okazuje się David Shelton, który po śmierci córki i żony w wyniku wypadku popada w alkoholizm. Jest również określany mianem narkomana, traci pozycję w pracy, dobre imię, stacza się na dno. Jednak podnosi się i próbuje żyć normalnie jak dawniej oraz odzyskać chociaż część tego, co utracił. Drugą interesującą bohaterką jest Christine: przykład młodej pielęgniarki wierzącej ślepo w dobro odbierania życia pacjentów w stanie tragicznym. Stowarzyszenie Sióstr Życia strasznie namąciło jej w głowie. Jednak gdy odkrywa prawdę, mimo wielu wątpliwości, próbuje ocalić niewinnego Davida. Kolejną dość intrygującą postacią jest doktor Armstrong, która zmaga się z koszmarem z dzieciństwa. To właściwie od tego koszmaru z lat młodości rozpoczyna się książka. Od tego jak doktor Armstrong nie cierpiała odwiedzać chorej mamy w szpitalu, ze względu na miejsce - które kojarzyło się jej z krzykami ludzi, ich cierpieniem, płaczem i umieraniem. W miejscu, w którym ona jako dziecko pomogła własnej rodzicielce dusząc ją poduszką. Kochała ją z całego serca, wahała się, ale uległa szantażowi matki. Kiedy zabijała w jej głowie przewijały się wszystkie wspomnienia dotyczące rodzicielki. Wspomnienia tamtego dnia prześladują panią doktor codziennie. Armstrong jest lekarką, ale mimo to należy również do Stowarzyszania Sióstr Życia. Do faworytek może dołączyć także bohaterka Peggy Donner, przewodnicząca Stowarzyszenia Sióstr Życia. Kobieta nieobliczalna, o wielu twarzach i imionach, wprowadzająca zamieszanie w świecie lekarzy, a także czytelników. Wydaje się być najmocniejszą postacią „Siostrzyczek”.

Świat wykreowany przez Palmera jest całkiem realnie skonstruowany, zapewne pomogła mu w tym praktyka w zawodzie lekarza. Szpitalne życie pokazane jest od podstaw, tak zwanej 'kuchni', co może momentami nawet zaskoczyć czytelnika. Oczywiście, jak w każdej pracy, także i tutaj zatrudnieni, głównie lekarze, kłócą się, wątpią i kopią pod sobą dołki. Poruszanym bardzo często tematem jest eutanazja i Palmer ukazuje argumenty "za". Akcja rozwija się powoli, z początku nic nie zapowiada dramatu. Gorąco polecam „Siostrzyczki” wszystkim miłośnikom zawikłanych spraw, morderstw, oraz napięcia trzymającego do samego końca.

Wydawnictwo: Albatros, Poznań 2009
ISBN: 978-83-7359-943-7
Liczba stron:400
Ocena: 9/10

Paulina Sikorska

Źródło zdjęcia: oficjalna strona wydawnictwa Albatros